چرا بعضي از ما فكر مي كنيم كه خداوند اختصاص به دين و مردم خاصي دارد. مگه ميشه خدا مثلاً مال يه عده باشه ولي مال اون بنده ايش كه تو افريقا به دنيا اومده كه نه مسلمونه، نه مسيحي و... نباشه

در كتاب مقدس خووندم كه : خداوند نزديك است به آناني كه او را مي خوانند.

واقعيت اين است كه هر انساني و بلكه هر موجودي خدا دارد. اما هر دين و آييني راه هاي نزديك شدنش به خدا فرق مي كنه.

و اينم ميدونم كه هر كس از درون و قلب خودش با  راهي كه مخصوص خودشه مي تونه به خدا  نزديك بشه.  آخه خداي مهربون  تو قلب هر موجودي حضور دارد. خداي خوبم راه نزديك شدنه من به تو عشقه. من تنها تو رو مي خوام بدون قيد و شرط.

برام بنويس تو چه جوري به خدا نزديك مي شي؟

پند هاي الهي به يكي از پيامبران الوالعزم

ياد مرا با زبان زنده بدار و مهرم را در دل بپرور. در ميان بندگانم، به اندرز من حكم كن و ميانشان به عدل من قيام كن و درون را از بيماري هاي شيطان شفاده. بيدار بمان و از رحمت من نااميد مشو.

با هر كه مرا تسبيح گويد، مرا به پاكي ياد كن، و با سخنان پاك مرا تقديس كن. مرا در نزد بالش خود بجوي تا همان جا بيابي. با دلي پر از مهر مرا بخوان، كه من از همه ي شنواها، شنواترم و كساني را كه به درگاهم دعا مي كنند، جواب مي دهم. مرا بخوان همچون غريقي اندوهگين كه فرياد رسي ندارد. دلت را برايم پاك كن و در خلوت هايت بسيار يادم باش. آگاه باش كه خوشنودي من در آن است كه به درگاه من اظهار زبوني كني. در اين راه زنده باش و مرده مباش. (مجموعه احاديث قدسي  جلد2)

«چيزها هيچ وقت آنگونه كه هستند، نيستند. آنها همان هستند كه از آنها می سازیم. (جین آنوئیل) 

تا به حال همه ما لحظاتي را تجربه كرده ايم كه در آن با مسائل و مشكلاتي روبه رو شده ايم و گاهاً احساس ضعف، نااميدي، افسردگي و... داشته ايم. در اين شرايط هر كدام از ما برخوردها و واكنش هاي متفاوتي از خود نشان ميدهيم. بعضي از آدم ها فوراً دنبال يه مُسكن مي گردن تا براي مدتي هم كه شده همه چيز رو فراموش كنن و ... راستش را بخواهيد اگر جز اين دسته از آدم ها هستيم، متأسفانه بايد بدونيم كه مسائل زندگي بر ما غالب مي شن و ما مغلوب آنها مي شيم!  اما عده اي هستند كه مي تونن شرايط و وضع موجود رو مطابق ميلشون تغيير بدن.

تا به حال به اين موضوع فكر كرده ايد كه خود ما مسبب خيلي از مشكلاتي هستيم كه برامون پيش مياد؟  

نظر شما در این مورد چیست؟